محمد الريشهري
71
حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى)
4 / 5 حلال شمردن حرامها 896 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : به قرآن ايمان نياورده است كسى كه حرامهاى آن را حلال شمارد . 897 . تاريخ بغداد به نقل از علقمه : امام على عليه السلام براى ما سخنرانى كرد و فرمود : " پيامبر خدا فرمود : " زناكار آن گاه كه زنا مىكند ، با ايمان زنا نمىكند . سارق آن گاه كه سرقت مىكند ، با ايمان سرقت نمىكند . شرابخوار نيز آن گاه كه شراب مىنوشد ، با ايمان شراب نمىنوشد " " . مردى گفت : اى امير مؤمنان ! پس چنين كسى كافر است ؟ امير مؤمنان فرمود : " نه . [ البتّه ] پيامبر خدا به ما نفرمود كه رخصتها را براى شما توضيح دهيم . « 1 » همانا پيامبر خدا فرمود : زناكار ، هنگام زنا كردن ، آن گاه كه بگويد : زنا براى من حلال است ، مؤمن نيست ( ايمان از او سلب مىشود ) . سارق ، هنگام سرقت ، آن گاه كه بگويد : سرقت براى من حلال است ، مؤمن نيست و شرابخوار نيز هنگام نوشيدن شراب ، آن گاه كه بگويد : شراب براى من حلال است ، مؤمن نيست " . 4 / 6 بىشرمى 898 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : آن را كه شرم نيست ، ايمان نيست . 4 / 7 حسد 899 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : در دل هيچ بندهاى ، ايمان و حسادت ، با هم گرد نمىآيند .
--> ( 1 ) در روايت المعجم الصغير چنين آمده است : " پيامبر صلى اللّه عليه و آله به ما مىفرمود كه احاديث رخصت را مبهم باقى بگذاريم " . به هر حال ، مقصود ، آن است كه ابهام موجود در احاديث رُخصت ، خالى از حكمت نيست و تا ضرورتى نباشد ، نبايد آنها را توضيح داد .